Nowości - Literatura

Trylogia Czarnych Kamieni

2008-10-24 11:07:08

 17 października, nakładem wydawnictwa INITIUM pojawił się po raz pierwszy w Polsce, I tom Trylogii Czarnych Kamieni - "Córka Krwawych" autorstwa Anne Bishop. 

Autorka zadebiutowała na rynku amerykańskim ponad 10 lat temu, Trylogią Czarnych Kamieni (The Black Jewels Trilogy), za którą w 2000 roku otrzymała nagrodę William'a Crawford'a - Memorial Fantasy Award, przyznawaną przez Międzynarodowe Stowarzyszenie na rzecz Fantastyki w Sztuce.

"Córka Krwawych" jak i cała Trylogia wciąż zyskuje rzesze nowych odbiorców w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii, Irlandii, Australii, Japonii, Niemczech, Portugalii oraz w Czechach.

Następne Tomy Trylogii ukażą się w Polsce kolejno na wiosnę 2009 - "Dziedziczka Cieni", oraz na jesień 2009 - "Królowa Ciemności".

Anne Bishop „Córka Krwawych" - Fragment rozdziału pierwszego

(...)

4. Piekło

Saetan stał przy pulpicie do czytania i kartkował stary tekst o Fachu. Świece rzucały wokół niego miękkie światło. Nie odwrócił się na ciche pukanie do drzwi gabinetu. Dzięki szybko wysłanemu psychicznemu impulsowi wiedział, kto przybywa.

- Wejść. - Nie przerywał kartkowania księgi, próbując stłumić gniew, zanim zajmie się tym zuchwałym, małym demonem. W końcu zamknął księgę i odwrócił się.

Char stał w pobliżu drzwi, z dumnie wypiętą piersią.

- Język to osobliwa rzecz, Wojowniku - Saetan powiedział z nieszczerą łagodnością. - Gdy mówiłem „jutro", nie sądziłem, że minie pięć dni.

W oczach Chara pojawił się strach. Jego ramiona opadły. Odwrócił się w stronę drzwi, a na twarzy pojawiła się dziwna mieszanina kruchości, rozdrażnienia i rezygnacji.

Przez drzwi wślizgnęła się dziewczynka, która natychmiast zwróciła uwagę na poważne malowidło Dujae, Zejście do Piekła, wiszące nad kominkiem. Spojrzenie jej błękitnych oczu wędrowało po dużym hebanowym biurku, grzecznie spojrzała na Saetana, rozjaśniła się na widok biblioteczek od podłogi po sufit, pokrywających niemal całą ścianę, i dłużej zawiesiła wzrok na portrecie Cassandry.

Saetan schwycił swoją laskę o srebrnej rękojeści, próbując utrzymać równowagę, podczas gdy wrażenia przygniatały go jak wielka fala. Spodziewał się utalentowanego cildru dyathe. Tymczasem ta dziewczynka była żywa! Z powodu umiejętności potrzebnych do zrobienia tych motyli spodziewał się, że będzie starsza. Nie mogła mieć więcej niż siedem lat. Spodziewał się inteligencji. Wyraz jej oczu był słodki i dziwnie mało inteligentny. I co żywa dziewczynka robiła w Piekle?

Wtedy odwróciła się i spojrzała na niego. Gdy patrzył na nią, jej oczy koloru letniego nieba zmieniły się w szafirowe, i porwała go fala.

Starożytne oczy. Oczy Maelstrom. Nawiedzone, wiedzące, widzące oczy.

Lodowaty palec przesunął się po kręgosłupie i w tym samym momencie poczuł silny, niemożliwy do zaspokojenia głód. Instynkt podpowiedział mu, czym była. Trochę więcej czasu zabrało mu znalezienie odwagi, aby to zaakceptować.

Nie córka z jego lędźwi, ale córka jego duszy. Nie utalentowana czarownica, ale Czarownica.

Opuściła oczy i nastroszyła swoje poskręcane żółte loki, najwyraźniej niepewna, czy jest pożądanym gościem.

Odpędził pokusę, aby odgarnąć te absurdalne loki.

- Czy jesteś Kapłanem? - zapytała nieśmiało, splatając przy tym palce. - Arcykapłanem Klepsydry?

Jedna z czarnych brwi uniosła się nieco i na wargach zagościł lekki, ironiczny uśmiech.

- Od dawna nikt mnie tak nie nazywał, ale tak, jestem Kapłanem. Jestem Saetan Daemon SaDiablo, Wielki Lord Piekła.

- Saetan - powiedziała, jak gdyby wypróbowując imię. - Saetan. - Była to ciepła pieszczota, zmysłowa, rozkoszna. - Pasuje do ciebie.

Saetan stłumił śmiech. W różny sposób reagowano w przeszłości na jego imię, ale nigdy tak. O nie, nigdy.

- A ty jesteś...

- Jaenelle.

Czekał na pozostałą część, ale nie podała nazwiska. Gdy cisza się wydłużała, komnatę wypełniła nieufność, jak gdyby Jaenelle spodziewała się jakiejś pułapki. Z uśmiechem i lekceważącym wzruszeniem ramion, mającym pokazać, że nie miało to znaczenia, Saetan wskazał na krzesła przy ogniu.

- Czy usiądziesz i porozmawiasz ze mną, mała czarownico? Moja noga nie znosi zbyt długiego stania.

Jaenelle podeszła do krzesła ustawionego najbliżej drzwi, a zaborczy Char znalazł się u jej boku.

Złote oczy Saetana rozbłysły gniewem. Na Ogień Piekielny! Zapomniał o chłopcu.

- Dziękuję, Wojowniku. Możesz odejść.

Char wykrztusił słowa protestu. Zanim Saetan zdążył odpowiedzieć, Jaenelle dotknęła ramienia Chara. Nie padło żadne słowo, ale mógł wyczuć psychiczną nić. Cokolwiek przeszło między tymi dziećmi, było to bardzo subtelne i nie było wątpliwości, kto rządzi. Char grzecznie się ukłonił i opuścił gabinet, zamykając za sobą drzwi.

Gdy tylko zasiedli przy ogniu, Jaenelle przyszpiliła Saetana do krzesła swoimi szafirowymi oczami.

Czy możesz nauczyć mnie Fachu? Cassandra powiedziała, że mógłbyś, gdybym cię poprosiła.

Świat Saetana został zniszczony i odbudowany w czasie nie dłuższym niż uderzenie serca. Postarał się, aby jego twarz niczego nie wyrażała. Będzie na to czas później. - Nauczyć cię Fachu? Dlaczego nie. Gdzie jest teraz Cassandra? Straciliśmy ze sobą kontakt.

- Przy swoim Ołtarzu. W Terreille.

- Rozumiem. Podejdź tu, mała czarownico.

Jaenelle posłusznie wstała i stanęła przy jego krześle. Saetan podniósł jedną rękę z zakrzywionymi do wewnątrz palcami i delikatnie pogłaskał jej policzek. Złość pojawiła się w jej oczach, w Czarnym Kamieniu, w jego środku pojawiło się nagłe drżenie. Patrzył jej w oczy, a jego palce wędrowały w dół jej szczęki i dotknęły warg, a potem powróciły w górę. Nie próbował ukryć swojej ciekawości, zainteresowania i czułości, którą odczuwał wobec większości kobiet.

Gdy skończył, złożył dłonie i czekał. Moment później pulsowanie minęło i jego myśli były znów jego myślami. Również dlatego, że nie mógł przestać się dziwić, dlaczego dotykanie tak ją zezłościło.

- Złożę ci dwie obietnice - powiedział. - Oczekuję jednej w zamian.

Jaenelle mierzyła go wzrokiem nieufnie.

- Jaką obietnicę?

- Obiecuję na Kamienie, które noszę, i wszystko, czym jestem, że nauczę cię wszystkiego, o co poprosisz, najlepiej jak potrafię. Obiecuję też, że nigdy cię nie okłamię.

Jaenelle przemyślała to.

- Co muszę obiecać?

- Że będziesz mnie informować o wszystkich lekcjach Fachu, które będziesz pobierać u innych. Aby nauczyć się dobrze Fachu, trzeba być zdyscyplinowanym i oddanym nauce, aby radzić sobie z odpowiedzialnością, która przychodzi, gdy się ma moc. Chcę mieć pewność, że wszystko, czego się nauczyłaś, zostało przekazane prawidłowo. Czy rozumiesz, mała czarownico?

- A więc nauczysz mnie?

- Wszystkiego, co potrafię. - Saetan dał jej czas do namysłu. - Zgoda?

- Tak.

- Bardzo dobrze. Podaj mi ręce. - Chwycił drobne, jasne rączki w swoje jasnobrązowe dłonie. - Dotknę twojego umysłu. - Znów złość. - Nie zrobię ci krzywdy, mała czarownico.

Saetan ostrożnie sięgał swoim umysłem, aż stanął przed jej wewnętrznymi barierami. Istniały osłony, które chroniły Krwawych przed innymi Krwawymi. Tak jak pierścienie wewnątrz pierścieni: im więcej barier zostało przekroczonych, tym bardziej osobiste było połączenie umysłów. Pierwsza bariera chroniła myśli codzienne. Ostatnia bariera chroniła rdzeń Ja, esencję istnienia, wewnętrzną Sieć.

Saetan czekał. Bardzo pragnął uzyskać odpowiedzi, ale nie chciał wdzierać się na siłę. Zbyt wiele zależało teraz od zaufania.

Bariery otworzyły się i wszedł do środka.

Mimo dręczącej go ciekawości nie przegrzebywał jej myśli ani nie schodził głębiej, niż było to konieczne. Byłoby to straszliwym naruszeniem Kodeksu Honorowego Krwawych. W jej umyśle była dziwna, głęboka pustka, która go niepokoiła, miękka neutralność, która - był o tym przekonany - kryła coś zupełnie innego. Szybko znalazł to, czego szukał - psychiczną nić, która drgała w akcie solidarności z inną nicią o tej samej randze i powiedziała mu, jakie Kamienie nosiła albo nosiłaby po Ceremonii Przyrodzonego Prawa. Rozpoczął od Białego, najniższej rangi, i posuwał się głębiej, wsłuchując się w buczenie, które było odpowiedzią.

Na Ogień Piekielny! Nic. Nie spodziewał się niczego przed dotarciem do Czerwonego, ale na tym poziomie oczekiwał odpowiedzi. Musiała nosić nadany przy urodzeniu Czerwony, aby nosić Czarny po złożeniu Ofiary Ciemności. Czarownica zawsze nosiła Czarny.

Nie zastanawiając się, Saetan uderzył nitkę Czarnego.

Buczenie pochodziło z niższego poziomu.

Saetan puścił jej ręce, zdziwiony, że jego własne nie drżały. Przełknął ślinę, aby jego serce znalazło się na swoim miejscu.

- Czy przechodziłaś już Ceremonię Przyrodzonego Prawa?

Jaenelle opuściła głowę.

Delikatnie podniósł jej głowę.

- Mała czarownico?

W szafirowych oczach pojawiło się przygnębienie. Po policzku stoczyła się łza.

- N-nie zdałam t-testu. Czy to znaczy, że będę musiała oddać Kamienie?

- Nie zdałaś? Jakie Kamienie?

Jaenelle wsunęła rękę w fałdy swojej niebieskiej sukienki i wyciągnęła aksamitną torebkę. Postawiła ją na niskim stole za krzesłem - z dumą, ale i smutnym uśmiechem.

Saetan zamknął oczy i położył głowę na oparciu krzesła. Bardzo chciał, żeby komnata przestała wirować. Nie musiał patrzeć, żeby wiedzieć, czym one były: dwunastoma nieoszlifowanymi Kamieniami. Biały, Żółty, Oko Tygrysa, Różowy, Letnie Niebo, Purpurowy Zmierzch, Krwawy Opal, Zielony, Szafirowy, Czerwony, Szary i Czarnoszary.

Nikt nie wiedział, skąd się biorą Kamienie. Jeśli komuś pisane było nosić Kamień, pojawiał się on po prostu na ołtarzu po Ceremonii Przyrodzonego Prawa lub Ofierze dla Ciemności. Nawet gdy był młody, otrzymanie nieoszlifowanego Kamienia - Kamienia, który nigdy nie był noszony przez innego Krwawego - było rzadkością. Jego Czerwony Kamień, przynależny mu przy urodzeniu, był nieoszlifowany. Gdy został obdarowany Czarnym, i on był nieoszlifowany. Ale otrzymać cały zestaw nieoszlifowanych Kamieni...

Saetan pochylił się i postukał w Żółty Kamień koniuszkiem paznokcia. Kamień rozbłysnął, płomień w środku był ostrzeżeniem. Zmarszczył brwi, zdumiony. Kamień określił się już jako żeński, jako związany z czarownicą, a nie męskim Krwawym, ale był w nim także słabiutki ślad męskości.

Jaenelle starła łzy z policzków i pociągnęła nosem.

- Jaśniejsze Kamienie są do nauki i codziennych spraw, dopóki nie będę gotowa na te. - Postawiła drugi aksamitny woreczek.

Komnata wirowała we wszystkich kierunkach. Paznokcie Saetana przebiły skórzane oparcie krzesła.

Na Ogień Piekielny, Matkę Noc i niech się Ciemność zlituje!

Trzynaście nieoszlifowanych Czarnych Kamieni, które jarzyły się już wewnętrznym światłem psychicznych więzów. Mieć dziewczynkę powiązaną z jednym Czarnym Kamieniem, gdy jej umysł nie był wciągnięty w jego głębię, było wystarczająco niepokojące, ale wewnętrzna siła potrzebna do powiązania trzynastu...

Strach wędrował wzdłuż kręgosłupa, przepływał przez żyły...

Zbyt wielka moc. Zbyt dużo. Nawet Krwawi nie mogli dzierżyć tak wielkiej władzy. Nawet Czarownica nigdy nie miała tak ogromnej mocy.

Ta miała. Ta mała Królowa. Ta córka jego duszy.

Saetan z trudem uspokoił oddech. Mógł ją zaakceptować. Mógł ją kochać. Lub mógł się jej bać. Decyzja należała do niego i jakakolwiek by ona była, miała zapaść tu i teraz; będzie musiał z nią żyć.

Czarne Kamienie rozjarzyły się. W odpowiedzi zabłysnął Czarny Kamień w jego pierścieniu. Krew pulsowała w jego żyłach, powodując ból głowy. Moc w Kamieniach szarpała go, domagając się rozpoznania.

Stwierdził, że decyzja była jednak łatwa - w istocie podjął ją dawno, dawno temu.

- Skąd je masz, mała czarownico? - zapytał ochrypłym głosem.

Jaenelle zgarbiła się.

- Od Lorna.

- L-lorna? - Lorn? Było to imię z najstarszych legend Krwawych. Lorn był ostatnim Księciem Smoków, rasy założycielskiej, która stworzyła Krwawych. - W jaki sposób... gdzie spotkałaś Lorna?

Jaenelle zamknęła się jeszcze bardziej w sobie.

Saetan zdusił pragnienie wytrząśnięcia z niej odpowiedzi i teatralnie westchnął.

- Sekret dwojga przyjaciół, tak?

Jaenelle potwierdziła skinieniem głowy.

Westchnął ponownie.

- W takim wypadku uznajmy, że nigdy o to nie pytałem. - Delikatnie postukał ją palcem po nosie. - Ale to oznacza, że nie możesz wyjawić mu naszych sekretów.

Jaenelle spoglądała na niego rozszerzonymi oczami.

- A czy my mamy jakieś sekrety?

- Jeszcze nie - mruknął. - Ale niedługo będziemy mieli.

Roześmiała się srebrzystym, ale i aksamitnym śmiechem dającym pojęcie o głosie, jaki będzie miała za kilka lat. Podobnie jak jej twarz, która była dla niej zbyt egzotyczna i niezgrabna, ale, słodka Ciemności, kiedy dorośnie do tej twarzy!

- W porządku, mała czarownico, do roboty. Odłóż je. Nie będziesz ich teraz potrzebować.

- Do roboty? - spytała, zbierając Kamienie i chowając woreczki w fałdach swojej sukienki.

- Twoja pierwsza lekcja podstaw Fachu.

Jaenelle równocześnie posmutniała i ożywiła się.

Saetan poruszył palcem. Prostokątny przycisk do papieru podniósł się z hebanowego biurka i przepłynął w powietrzu na niski stolik. Przycisk do papieru był polerowanym kamieniem z tych samych kamieniołomów, co kamienie, których użył do budowy Pałacu w tym Królestwie.

Saetan postawił Jaenelle przed stołem.

- Chcę, abyś wskazała palcem przycisk do papieru... w ten sposób... i przesunęła go po stole najdalej, jak potrafisz.

Jaenelle zawahała się, oblizała wargi i wskazała palcem.

Saetan poczuł nagły przypływ mocy w swoim Czarnym Kamieniu.

Przycisk do papieru nie poruszył się.

- Spróbuj jeszcze raz, mała czarownico. W innym kierunku.

Ponownie poczuł ten przypływ energii, ale przycisk do papieru nie poruszył się.

Saetan potarł podbródek, zmieszany. To były proste Czary, z którymi nie powinna mieć żadnych problemów.

Jaenelle zmartwiła się. - Próbuję - powiedziała smutnym głosem. - Próbuję i próbuję, ale nigdy mi się nie udaje.

Saetan przytulił ją, czując słodko-gorzki ból w sercu, gdy objęła go za jego szyję.

- Nie martw się, nauka Fachu musi potrwać.

- Dlaczego ja tego nie umiem? Wszyscy moi przyjaciele umieją.

Nie mając ochoty jej wypuścić, Saetan zmusił się, aby odsunąć ją na długość ramienia.

- Może powinniśmy zacząć od czegoś osobistego. To zwykle jest łatwiejsze. Czy jest coś, z czymś masz kłopoty?

Jaenelle zmierzwiła włosy i zastanowiła się.

- Zawsze mam problemy ze znalezieniem butów.

- Dobrze. - Saetan sięgnął po laskę. - Połóż jeden but koło biurka i stań tam.

Pokuśtykał do przeciwległej części pokoju i stanął odwrócony plecami do portretu Cassandry, ponuro myśląc, że udziela pierwszej lekcji Fachu pod uważnym, lecz nieświadomym okiem swojej ostatniej Królowej.

Gdy Jaenelle dołączyła się do niego, powiedział.

- Wiele umiejętności Fachu wymaga zamiany działania fizycznego na działanie umysłowe. Chcę, żebyś sobie wyobraziła, a przy okazji, jak twoja wyobraźnia? - Saetan zawahał się. Dlaczego wygląda na taką skrzywdzoną? Miał zamiar tylko się z nią podroczyć, widział przecież tego motyla. - Chcę, żebyś sobie wyobraziła, że podnosisz but i go tu przynosisz. Sięgnij po niego, złap go i przynieś go tu.

Jaenelle wyciągnęła rękę, jak mogła najdalej, zacisnęła dłoń i szarpnęła.

Wszystko stało się natychmiast. (...)


Słowa kluczowe: Trylogia Czarnych Kamieni "Córka Krwawych" wydawnictwo Initium Anne Bishop
Komentarze
Redakcja dlaStudenta.pl nie ponosi odpowiedzialności za wypowiedzi Internautów opublikowane na stronach serwisu oraz zastrzega sobie prawo do redagowania, skracania bądź usuwania komentarzy zawierających treści zabronione przez prawo, uznawane za obraźliwie lub naruszające zasady współżycia społecznego.
  • ósma część [0]
    Ania
    2011-08-31 18:33:09
    Jamie trzy części??? Ja już przeczytałam siódmą i jestem w trakcie ósmej części... Seria jest rewelacyjna
  • Super !!! [0]
    ivda
    2010-11-28 23:10:45
    to jest super seria książek,przec zytałam już dwie części w ciągu 3 dni i nie mogę dostać 3 i jestem bardzo zawiedziona, tak podobały mi się te książki , że żałuję , że są tylko 3, ale szczerze polecam naprawde fajna lektura co prawda troche skomplikowane powiązania i dziwne rytuały w związku z wychowaniem swoich dzieci , jakieś przynależności , ale to właśnie daje uroku tym książkom. POLECAM
  • Książka warta przeczytania [0]
    Achaja
    2009-12-25 22:54:59
    Pierwsze 200 stron pierwszego tomu trylogii, to trudna lektura. Olbrzymia liczba oraz różnorodność postaci. Bardzo trudno połapać się kto jest kim, co oznaczają słowa typu Czarna Wdowa, Królowa, Czarownica i wiele innych. Przyznam szczerze, że o ile zapamiętałam wreszcie ważność kamieni, to dalej nie rozumiem, co oznaczają poszczególne słowa. Mimo tych problemów książkę zdecydowanie polecam. Nie jest to jakaś słodka książeczka, ale ostra, często bardzo brutalna, ze scenami erotycznymi poważna lektura. Po tych pierwszych dwóch setkach stron nie mogłam się oderwać. Zdecydowanie warto przeczytać całą trylogię no i trzymać się nadziei, że kolejne książki o dalszych losach naszych ukochanych bohaterów również zostaną wydane w Polsce.
  • przeczytałam [0]
    aska
    2008-11-21 20:06:52
    cudowna, lekka, porywająca a zarazem przenikająca. Chciałoby się dotknąć tego świata, który opisuje.
Zobacz także
CiÄ™Åźko być najmÅ‚odszym
"Ciężko być najmłodszym" - obowiązek dla miłośników rosyjskiej fantastyki

To pierwszy tom trylogii Książę Ciemności napisanej przez duet autorek: Ksenię Basztową i Wiktorię Iwanową.

Na krawędzi wszystkiego
"Na krawędzi wszystkiego" - dwa światy i ludzie na ich krawędzi

Zoe i Iks żyli w dwóch światach i nigdy nie mieli się spotkać. Ale się spotkali. Tylko jak mają być razem, gdy oba światy sprzysięgły się przeciwko nim?

Prawdziwa historia McDonald's
Kto stał za sukcesem McDonald's? Autobiografia Raya Kroca

Fascynująca opowieść o tym, jak z niewielkiej restauracji w Kalifornii wyrosło McImperium.

Polecamy
"Warcraft" szturmuje księgarnie i kina [WIDEO]
"Warcraft" szturmuje księgarnie i kina [WIDEO]

"Durotan" jest już w księgarniach, a nowy zwiastun superprodukcji do zobaczenia u nas, teraz!

Stig z Top Gear uczy fanów "Jak prowadzić"
Stig z Top Gear uczy fanów "Jak prowadzić"

4 listopada ukazała się książka "Jak prowadzić", autorstwa Bena Collinsa, czyli Stiga - znakomitego kierowcy z programu Top Gear.

Ostatnio czytane
"Warcraft" szturmuje księgarnie i kina [WIDEO]
"Warcraft" szturmuje księgarnie i kina [WIDEO]

"Durotan" jest już w księgarniach, a nowy zwiastun superprodukcji do zobaczenia u nas, teraz!

Stig z Top Gear uczy fanów "Jak prowadzić"
Stig z Top Gear uczy fanów "Jak prowadzić"

4 listopada ukazała się książka "Jak prowadzić", autorstwa Bena Collinsa, czyli Stiga - znakomitego kierowcy z programu Top Gear.

Popularne
Trylogia Czarnych Kamieni
Trylogia Czarnych Kamieni

17 października, nakładem wydawnictwa INITIUM pojawił się po raz pierwszy w Polsce, I tom Trylogii Czarnych Kamieni - "Córka Krwawych" autorstwa Anne Bishop.

Polacy w ekwadorskich więzieniach
Polacy w ekwadorskich więzieniach

Młodzi, bardzo naiwni Polacy, decydują się przewieźć narkotyki z Ameryki Południowej do Europy. Jednak ich pomysł szybko przynosi więcej szkód niż pożytku, a marzenia o łatwo zarobionych i wielkich pieniądzach nigdy się nie spełniają.

Konkurs Ziaja
Polecamy